Ελληνική σημαία, η απαγορευμένη αξία; Πότε έγινε ύποπτη η ίδια μας η πατρίδα;
Η ελληνική σημαία ανήκει σε ολόκληρη την κοινωνία. Γιατί, λοιπόν, κάποιοι αισθάνονται ότι η έκφραση της αγάπης για την πατρίδα χρειάζεται απολογία;
Ελληνική σημαία: Η ελληνική σημαία δεν είναι ένα κομμάτι ύφασμα. Δεν είναι ένα απλό σύμβολο κρατικής τυπικότητας ούτε ένα αντικείμενο για παρελάσεις δύο ή τρεις φορές τον χρόνο. Είναι μνήμη, αγώνας, θυσία, οικογένεια, ιστορία και ταυτότητα. Είναι το σύμβολο με το οποίο μεγάλωσαν γενιές Ελλήνων και κουβαλά μέσα του κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια νομική ρύθμιση.
Ελληνική σημαία: Όταν το αυτονόητο μοιάζει ύποπτο
Με αφορμή δημόσια ομιλία που κυκλοφόρησε στα κοινωνικά δίκτυα και αναφέρεται σε υπόθεση πολίτη που βρέθηκε αντιμέτωπος με διαδικασίες εξαιτίας της έπαρσης της ελληνικής σημαίας, επανέρχεται ένα ερώτημα που δεν θα έπρεπε καν να τίθεται σε μια ελεύθερη πατρίδα. Έχει τελικά ο Έλληνας δικαίωμα να υψώνει τη σημαία του χωρίς να αισθάνεται ύποπτος, ελεγχόμενος ή στοχοποιημένος;
Ο νόμος 851 του 1978 ρυθμίζει ζητήματα που αφορούν την εθνική σημαία, την επίσημη ανάρτησή της και τον σεβασμό προς το εθνικό σύμβολο. Η ύπαρξη νομοθετικού πλαισίου δεν σημαίνει από μόνη της ότι η ελληνική σημαία μετατρέπεται σε απαγορευμένο σύμβολο για τον πολίτη. Αν σε μια συγκεκριμένη υπόθεση υπήρξε διοικητική ή ποινική εμπλοκή, η Πολιτεία οφείλει να εξηγήσει με απόλυτη σαφήνεια ποια πράξη ελέγχθηκε, ποια αρχή κινήθηκε και με ποιο ακριβώς νομικό σκεπτικό.
Εκεί βρίσκεται η ουσία. Όταν ένας πολίτης ακούει ότι κάποιος μπλέχτηκε επειδή ύψωσε την ελληνική σημαία, ακόμη και αν δεν γνωρίζει όλες τις νομικές λεπτομέρειες, μένει με ένα πολύ συγκεκριμένο μήνυμα. Ότι ίσως πρέπει να είναι προσεκτικός ακόμη και όταν εκφράζει ένα αυτονόητο πατριωτικό συναίσθημα.
Η σημαία δεν ανήκει σε κανένα κόμμα
Η σημαία δεν είναι κομματικό πανό. Δεν ανήκει σε κυβέρνηση, κόμμα ή υπουργείο. Ανήκει στην ιστορική συνέχεια του έθνους, στους ανθρώπους που πολέμησαν, στους Έλληνες της διασποράς, στους στρατιώτες, στους ναυτικούς, στους μαθητές και σε κάθε πολίτη που τη βλέπει ως σύμβολο της κοινής του ταυτότητας.
Το μεγαλύτερο ερώτημα δεν είναι μόνο νομικό. Είναι πολιτικό και κοινωνικό. Μήπως τα τελευταία χρόνια κάθε τι έντονα ελληνικό, ιστορικό, εθνικό ή πατριωτικό αντιμετωπίζεται όλο και συχνότερα σαν κάτι που πρέπει πρώτα να απολογηθεί για την ύπαρξή του;
Ο υγιής πατριωτισμός δεν είναι μίσος για άλλους λαούς. Είναι αγάπη για τον δικό σου τόπο. Δεν είναι φανατισμός. Είναι μνήμη, ευθύνη και συνέχεια.
Οι απαντήσεις που οφείλει η Πολιτεία
Και γι' αυτό το κράτος έχει ιδιαίτερη ευθύνη. Αν μια υπόθεση δημιουργεί την εντύπωση ότι η ίδια η Πολιτεία κυνηγά τον πολίτη επειδή ύψωσε τη σημαία του, δεν αρκεί μια γενική διάψευση. Χρειάζονται καθαρές απαντήσεις. Ποιος κινήθηκε; Γιατί; Με ποιον νόμο; Ποια πράξη θεωρήθηκε προβληματική;
Πόσο ακόμη θα θεωρούμε υπερβολή την έκφραση της εθνικής ταυτότητας; Πόσο ακόμη ο Έλληνας θα αισθάνεται ότι πρέπει να εξηγεί γιατί αγαπά τη χώρα του; Και πότε η ελληνική σημαία, από αυτονόητο σύμβολο της πατρίδας, άρχισε στα μάτια κάποιων να αντιμετωπίζεται σχεδόν ως ύποπτη δήλωση;
Η ελληνική σημαία δεν είναι απαγορευμένη αξία. Αν όμως ένα κομμάτι της κοινωνίας έχει αρχίσει να αισθάνεται έτσι, τότε υπάρχει ένα βαθύτερο πολιτικό και εθνικό πρόβλημα που δεν λύνεται με ειρωνεία ούτε με σιωπή.
Πίστευε και μη, ερεύνα. Δες την Πραγματικότητα.
Το άρθρο βασίζεται στις πρωτογενείς πηγές που παρατίθενται. Όπου γίνεται ερμηνεία ή αξιολογική κρίση, αυτή διατυπώνεται καθαρά και δεν παρουσιάζεται ως πρωτογενές γεγονός.
