Ο Έλληνας αγρότης δεν είναι αριθμός: αν χαθεί η οικογενειακή παραγωγή, τι Ελλάδα θα μείνει;
Ο αγρότης δεν παράγει μόνο προϊόν. Κρατά ζωντανό τόπο, γνώση, οικογένεια και τη δυνατότητα μιας χώρας να τρέφεται από τη δική της γη.

Ελληνας αγρότης: Η επίσημη ευρωπαϊκή εικόνα για την Ελλάδα περιγράφει μια χώρα με εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στον αγροτικό τομέα και κυρίως μικρές, οικογενειακές εκμεταλλεύσεις.
Πίσω όμως από τη λέξη «αγροτικός τομέας» βρίσκονται οικογένειες. Πατέρας, μητέρα, παιδιά, χωράφι, ζώα, νερό, καύσιμα, εφόδια, μηχανήματα, καιρός, τιμές.
Και ένας συνεχής φόβος: «Αξίζει να συνεχίσει το παιδί μου;»
Ελληνας αγρότης: Όταν φεύγει μια οικογένεια, δεν χάνεται μόνο ένα εισόδημα
Αν μια οικογένεια εγκαταλείψει μια παραγωγή που πέρασε από γενιά σε γενιά, δεν χάνεται απλώς μια επαγγελματική δραστηριότητα.
Χάνεται παραγωγική γνώση. Χάνεται ζωή από το χωριό. Χάνεται ένας ακόμη νέος από την περιφέρεια. Χάνεται ένα κομμάτι από τη δυνατότητα μιας χώρας να τρέφεται από τη δική της γη.
Ο παραγωγός πιέζεται, ο καταναλωτής πληρώνει
Εδώ βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες αντιφάσεις της αγοράς τροφίμων. Ο παραγωγός συχνά δηλώνει ότι δεν βγαίνει οικονομικά. Ο καταναλωτής βλέπει υψηλές τιμές στο ράφι.
Αν λοιπόν ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος κρίκος αισθάνονται ότι κερδίζουν, η κοινωνία έχει δικαίωμα να ρωτήσει τι συμβαίνει ενδιάμεσα.
Ποιο είναι το μερίδιο των μεσαζόντων; Πόσο κοστίζουν ενέργεια και μεταφορές; Πόσο ισχυρή είναι η διαπραγματευτική θέση του μικρού παραγωγού; Τι γίνεται με τις εισαγωγές και τις ελληνοποιήσεις;
Η δική μας σκέψη
Η Ελλάδα δεν μπορεί να μιλά για δημογραφικό, αποκέντρωση και ανάπτυξη της περιφέρειας και ταυτόχρονα να αντιμετωπίζει τον πρωτογενή τομέα σαν λογιστικό κεφάλαιο.
Ο αγρότης δεν παράγει μόνο προϊόν. Κρατά ζωντανό τόπο.
Ο παραγωγός λέει ότι δεν βγαίνει και ο καταναλωτής λέει ότι πληρώνει ακριβά. Ποιος κερδίζει ανάμεσά τους;
Πίστευε και μη, ερεύνα.
Δες την Πραγματικότητα.
Το άρθρο βασίζεται στις πρωτογενείς πηγές που παρατίθενται. Όπου γίνεται ερμηνεία ή αξιολογική κρίση, αυτή διατυπώνεται καθαρά και δεν παρουσιάζεται ως πρωτογενές γεγονός.






